MARKETING: ΟΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ

O κος Παναγής είναι κάτοχος Master (MBA) in Business Administration από το Kingston University, Post Graduate Diploma in Marketing Management και (BA) in Marketing.
Είναι πιστοποιημένος εκπαιδευτής ενηλίκων από το ΕΚΕΠΙΣ και τον ΟΑΕΔ με  διδακτική εμπειρία 18 ετών. Διδάσκει Marketing σε σχολές, κρατικούς φορείς, Κέντρα Επαγγελματικής κατάρτισης και έχει εκπαιδεύσει στελέχη και επιχειρηματίες πολύ μεγάλων επιχειρήσεων. Έχει  επαγγελματική εμπειρία 25 ετών στο χώρο των Πωλήσεων –Marketing ως Ανώτατο Διευθυντικό Στέλεχος και ως Managing Director σε μεγάλες εταιρίες. Σήμερα κατέχει την θέση του Εμπορικού Διευθυντή στην εταιρία Επαγγελματικών Προϊόντων Κομμωτηρίου SOLOPRO.
Ο κος Παναγής είναι Αντιπρόεδρος και Ιδρυτικό μέλος των εξειδικευμένων στελεχών Μarketing& Διοίκησης Επιχειρήσεων του συλλόγου MarketingClub.  (Emailεπικοινωνίας tasospanagis10@gmail.com)

Έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση έδειξε πως οι Έλληνες φοβούνται την επιχειρηματική αποτυχία περισσότερο από κάθε άλλον λαό στην Ευρώπη. Αισθάνονται πως το στίγμα των συνεπειών που υπάρχουν πίσω από μια αποτυχία είναι μεγάλο, τόσο σε ηθικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο.

 

Τι σημαίνει επιχειρηματική αποτυχία;

Αυτός ο φόβος έχει ως συνέπεια την έλλειψη ανάληψης επενδυτικού ρίσκου από τους επιχειρηματίες αλλά και την θέληση επανένταξής τους στην παραγωγική οικονομία μετά από μια αποτυχία στο “επιχειρείν”. Επιπρόσθετα, το νομοθετικό πλαίσιο δεν δίνει την δυνατότητα των γρήγορων αποτελεσματικών διαδικασιών εξυγίανσης με αποτέλεσμα η οικονομία να στερείται μιας δυναμικής ισχυρής ανάκαμψης.

Στην Ελλάδα υπάρχει -σε μικρό ή μεγάλο βαθμό- στιγματισμός για την αποτυχία. Για κάποιον που απέτυχε οι ευκαιρίες «επανόρθωσης» είναι λιγοστές, διότι τις περισσότερες φορές ούτε αναγνωρίζονται τα αίτια αυτής της αποτυχίας, ούτε μελετώνται οι συνθήκες που επικρατούσαν την περίοδο που δημιουργήθηκε αυτή. Εκ διαμέτρου αντίθετα κινείται στο “επιχειρείν” στο Ισραήλ. Αν αποτύχει η επιχείρηση μια φορά, της δίνεται η ευκαιρία επανάκαμψης και στήριξης για δεύτερησ για τρίτη, ίσως και για τέταρτη φορά. Στη διεθνή βιβλιογραφία υπάρχουν τρανταχτά ονόματα επιχειρηματιών που απέτυχαν πάνω από μια φορά και μετά δημιούργησαν κολοσσούς επιχειρήσεις.

Ο Πρόεδρος της Microsoft, κ. Μπίλ Γκέιτς, εγκατέλειψε τις σπουδές του στο φημισμένο Αμερικάνικο πανεπιστήμιο Χάρβαντ, σύστησε την πρώτη του επιχείρηση με την επωνυμία Traf-O-Data, χρεοκόπησε σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα και παρά τις προτάσεις που είχε για να γίνει ένα πολύ επιτυχημένο στέλεχος δεν τα παράτησε και στη δεύτερη προσπάθεια του κατάφερε να δημιουργήσει το μεγαθήριο που σήμερα ονομάζεται Microsoft.

 

Ο Χένρυ Φόρντ, χρεοκόπησε πέντε φορές πριν καταφέρει να δημιουργήσει τη γνωστή βιομηχανία αυτοκινήτων. Μέσα στα ονόματα αποτυχημένων επιχειρηματιών βρίσκονται και του Γουόλτ Ντίσνεϊ, ο οποίος πριν χτίσει την ομώνυμη εταιρεία του, απολύθηκε από τον εκδότη μιας εφημερίδας επειδή «του έλειπε η φαντασία και δεν είχε καλές ιδέες». Επίσης, ο Στήβ Τζόμπς, ο οποίος εγκατέλειψε τις σπουδές του στο κολλέγιο, απολύθηκε από την εταιρεία που δούλευε, απέτυχε σε δύο επιχειρηματικές του προσπάθειες πριν καταφέρει να χτίσει τον κολοσσό που λέγεται Apple.

Αν ψάξουμε να βρούμε έναν ορισμό για την επιχειρηματική αποτυχία θα δούμε ότι δεν έχει τυποποιηθεί κάτι που να μας δίνει την σαφή εικόνα της έννοιας. Ορισμένοι πιστεύουν ότι επιχειρηματική αποτυχία είναι η διακοπή της ιδιοκτησίας, άλλοι η διακοπή της λειτουργίας της επιχείρησης, άλλοι η χρεοκοπία και ορισμένοι πιστεύουν ότι είναι η αδυναμία επίτευξης των στόχων της επιχείρησης.

Οι περισσότεροι ορισμοί σε αναφορές ερευνητών, συγκλίνουν στις έννοιες:

Χρεοκοπία – Διακοπή της ιδιοκτησίας- Κλείσιμο για να αποφευχθούν περαιτέρω ζημιές- Αποτυχία εκπλήρωσης στόχων.

Μέσα στα ονόματα αποτυχημένων επιχειρηματιών βρίσκονται και του Γουόλτ Ντίσνεϊ, ο οποίος πριν χτίσει την ομώνυμη εταιρεία του, απολύθηκε από τον εκδότη μιας εφημερίδας επειδή «του έλειπε η φαντασία και δεν είχε καλές ιδέες».

Τα ποσοστά της αποτυχίας των μικρών επιχειρήσεων

Σε πολλές μελέτες και έρευνες θα δει κανείς ότι τα ποσοστά των επιχειρήσεων που αποτυγχάνουν στο ξεκίνημά τους, ή στη πορεία τους, διαφοροποιούνται ανά μελετητή, και αυτό γιατί ο κάθε ένας ορίζει διαφορετικά τον όρο “ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΤΥΧΙΑ”.

Σήμερα τα «κόκκινα δάνεια» αγγίζουν περίπου τα €110 δισ. και τα μεγάλα και μικρά λουκέτα συνεχίζουν να απειλούν την αγορά. Σύμφωνα με έρευνα του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων τα 2/3 των επιχειρήσεων της χώρας βρίσκονται σε ζώνη οριακής επιβίωσης και το 1/4 των επιχειρήσεων σε σοβαρό κίνδυνο.

Όσο αφορά τις νέες επιχειρήσεις, σύμφωνα με το SBA (Small Business Administration), περίπου το 30% των νέων επιχειρήσεων θα αποτύχει κατά την διάρκεια των δυο πρώτων χρόνων λειτουργίας και οι μισές από αυτές θα κλείσουν πριν τον πέμπτο χρόνο λειτουργίας τους.  Αντιθέτως, όσες από αυτές ξεπεράσουν το πέμπτο έτος θα έχουν πολύ καλές πιθανότητες να επιβιώσουν την επόμενη δεκαετία.

Οι διεθνείς στατιστικές αναφέρουν ότι στα 1.000 startups που δημιουργούνται, μόλις έξι καταφέρνουν να σημειώσουν επιτυχία και να κάνουν πλούσιους τους δημιουργούς τους. Και περίπου 40-50 είναι εκείνα που εξελίσσονται σε «κανονικές» επιχειρήσεις που επιβιώνουν

Οι αιτίες αποτυχιών των νέων επιχειρήσεων

O πιο συχνά αναφερόμενος λόγος αποτυχίας μιας μικρής επιχείρησης είναι η αδυναμία σωστής διοίκησης και η απειρία του επιχειρηματία, με άλλα λόγια η διοικητική ανεπάρκεια που οδηγεί σε λάθος αποφάσεις. Κατά τον Stokes & Blackburt 2002, οι παράγοντες που οδηγούν σε αποτυχία είναι οι: Λογιστικοί (accounting), Εμπορία (marketing), Οικονομικά (Finance problems) και δύο επιμέρους γενικές κατηγορίες που σχετίζονται με ενδογενείς και εξωγενείς παράγοντες της εταιρίας. Συγκεκριμένα:

Οι εξωγενείς παράγοντες έχουν να κάνουν με μεταβλητές του εξωτερικού περιβάλλοντος της επιχείρησης όπως:

  • Η κυβερνητική πολιτική
  • Οι φορολογικοί συντελεστές
  • Η προσφορά χρήματος
  • Το κλίμα αισιοδοξίας στην αγορά
  • Οι φυσικές καταστροφές
  • Οι επιχειρηματικές ευκαιρίες

Οι ενδογενείς παράγοντες έχουν να κάνουν με μεταβλητές στο εσωτερικό περιβάλλον της επιχείρησης όπως:

  • Η στασιμότητα και ο στερεοτυπικός τρόπος αντίληψης και λειτουργίας της επιχείρησης. Μαθαίνει ο επιχειρηματίας να λειτουργεί με έναν τρόπο παλαιολιθικό, δεν είναι πρόθυμος να τον αλλάξει, ή να ενσωματώσει τα νέα δεδομένα και τις νέες πληροφορίες.
  • Η έλλειψη κεφαλαίων, η λανθασμένη εκτίμηση κεφαλαιακών αναγκών, η κακή διαχείριση των ταμειακών ροών. Οι περισσότερες νέες επιχειρήσεις δεν έχουν πρόσβαση στην χρηματοδότηση ή “υποεκτιμούν” τα κεφάλαια και το χρόνο που χρειάζονται για να κάνουν κερδοφόρες τις επιχειρήσεις τους.
  • Η κακή διαχείριση που περικλείει μια σειρά στοιχείων που έχουν να κάνουν με την έλλειψη ηγετικού προφίλ, έλλειψη σχεδιασμού, έλλειψη γνώσεων διοίκησης, επιχειρηματικού σχεδίου κλπ.
  • Η ικανότητά του επιχειρηματία να καθορίζει την στρατηγική και το όραμα της εταιρίας του. Τα χαρακτηριστικά του επιχειρηματία, η ικανότητά του να εμπνέει, να συνεργάζεται και να αναπτύσσει τα στελέχη του.
  • Η λανθασμένη αντιμετώπιση της αγοράς και του ανταγωνισμού.
  • Η έλλειψη γνώσεων marketing που καθορίζει το μίγμα των προϊόντων και υπηρεσιών που ζητούν οι πελάτες σε συνδυασμό με την έλλειψη ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων που διαμορφώνουν τις συνθήκες επιβίωσης και ανάπτυξης της εταιρίας.

Ενώ η επιχειρηματική αποτυχία στις ανεπτυγμένες οικονομικά χώρες, αποτελεί μια κατάσταση αποδεκτή για το επιχειρείν, στην Ελλάδα χωρίς να υπάρχει κάποιο πολιτισμικό, ιδεολογικό ή ιστορικό προηγούμενο, εκλαμβάνεται θεσμικά, πολιτικά και κοινωνικά ως το μέγιστο ατόπημα. Ένα ατόπημα που οδηγεί σε αποκλεισμό και σε περιθωριοποίηση. Επιχειρηματίας αποτυχημένος ίσον Επιχειρηματίας Πεθαμένος. Η επαναδραστηριοποίηση είναι αδύνατη, ο στιγματισμός μεγάλος και η νέα ευκαιρία ανέφικτη. Τράπεζες, δημόσιο, κοινωνία σου “κόβουν” κάθε μέρα ένα κομμάτι σάρκας μέχρι να αποφασίσεις να εγκαταλείψεις τα εγκόσμια.  Για να επιβιώσεις πρέπει να κάνεις οτιδήποτε άλλο εκτός του να ξαναπροσπαθήσεις να δραστηριοποιηθείς εκ νέου επιχειρηματικά. Η καταδίκη αυτή όμως δεν αφανίζει μόνο αυτούς που τόλμησαν να ρισκάρουν. Καταδικάζει τη χώρα σε αδυναμία δημιουργίας συγκριτικών και ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων, διεθνοποίησης και μακροχρόνιας οικονομικής ανάπτυξης.

 

No Comments Yet

Comments are closed

ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΤΟΥ MY EXTENSION

Είστε επαγγελματίας κομμωτής, nail artist, ή μακιγιέρ; Αν ναι, κάντε τώρα εγγραφή στο newsletter του MY EXTENSION, για να μαθαίνετε πρώτοι τα πάντα για τα μαλλιά, τα νύχια και την ομορφιά.